Plantaardige melk

In mijn tienerjaren besloot ik om vegetariër te worden.  Ik vond het eten van dieren vooral zielig en onnodig. Na een vreselijk filmpje te hebben gezien over hoe ganzen worden vetgemest voor de slacht, was de maat vol; geen vlees meer voor mij! Van de één op de andere dag was ik klaar met gehaktballen, sudderlappen, karbonade en hamblokjes.  Op zich was dit voor mij geen groot offer, ik heb nooit van de structuur en de smaak van vlees gehouden. Daarnaast sprak het idee van “een dood dier op mijn bord” mij bepaald niet aan. En dat is tot op de dag van vandaag nog steeds zo.

Ik ben ontzettend blij dat ik geen vlees en vis eet en persoonlijk geen verantwoordelijkheid hoef te voelen voor het dierenleed dat daarmee gepaard kan gaan.

Althans…dat dacht ik.

Bewustwording begint bij kennis, kennis zorgt ervoor dat je ergens om gaat geven en als je ergens om geeft, ben je er klaar voor om iets te willen veranderen.

Dus geen vlees en vis voor mij, maar wel boter, kaas en eieren. Eigenlijk vind ik alle zuivelproducten ontzettend lekker! Jarenlang dacht ik dat het ook nog gezond was, want dat is wat je nog steeds leert op school en via reclamecampagnes van de zuivelindustrie hoort. “Melk is goed voor elk” of “Melk…de witte motor”. De laatste campagne uit 2020 heeft de slogan “Nederland draait op zuivel”. Alle campagnes van de zuivelsector willen je laten geloven hoe goed en gezond een boterham met kaas is, gecombineerd met een groot glas melk.  “Zo doen wij dat in Nederland” is de quote van deze laatste campagne. Er bestaat ook nog steeds schoolmelk, iets dat in mijn ogen een foute en misplaatste subsidiestunt is, gebaseerd op ouderwetse ideeën over wat gezond is.

Een aantal jaar geleden riep mijn buurvrouw Bettie van toen het al : “Melk is bedoeld voor kalfjes, niet voor mensen”. Ik vond dit toen al een logische gedachte, maar op de één of andere manier drong het niet zo tot mij door. Of het wilde niet tot mij doordringen en negeerde ik het liever. Het eten en drinken van zuivel is zo “normaal” en wordt zelfs aanbevolen door belangrijke instanties als het Voedingscentrum, dat claimt “eerlijk over eten” zijn.  Melk is de basis van kaas, yoghurt, kwark en andere lekkere producten. En o…het zit ook in chocola en koekjes en allemaal andere lekkere tussendoortjes! En die eiwitten, die heb je toch nodig? Oef…deze boodschap ging verder dan alleen het laten staan van een glas melk! Het voelde te beperkt en daarom hield ik mij er niet graag mee bezig.

Tot nu…

De zuivelindustrie zit rotter in elkaar dan het “jaren 50 beeld” dat overeind gehouden wordt. Het beeld van die blije koe in een groene en sappige wei is niet de werkelijkheid van vandaag! Een melkkoe heeft geen enkele reden meer om blij te zijn. Kalfjes worden geboren en vrijwel direct bij hun moeder weggehaald. De (moeder)melk gaat niet naar de kalfjes, maar naar de mensen. Het idee is vreemd toch? Dat klopt niet en de dieronvriendelijke manier waarop dit gebeurt al helemaal niet. De melkkoe geeft (met behulp van toegevoegde hormonen en antibiotica) een heel jaar lang melk, 3 keer zoveel als een koe uit de jaren 50.  En dan begint het proces opnieuw. Voor 5 jaar, want dan gaat de koe naar de slacht. De koe is op en uitgemolken. Een nutteloos product geworden.

Dit moet toch anders kunnen?

Jazeker!

Het goede nieuws is dat er een prachtig alternatief is! Wat mij betreft een groenere, gezondere en diervriendelijke variant voor melk: Plantaardige melk!

Toegegeven: Het is even wennen aan de smaak en het is even zoeken naar de plantaardige melk die je het lekkerst vindt. Ik vind havermelk het lekkerst in cappuccino, soja- of amandelmelk in havermout. Afgelopen week heb ik ontdekt dat haveryoghurt een prima smaak heeft en een uitstekend alternatief is voor de traditionele yoghurt. En wat betreft die eiwitten? Een levensstijl op plantaardige basis biedt meer dan genoeg eiwitten! Gezonder ook in mijn beleving, omdat er geen antibiotica, hormonen en andere ongezonde toevoegingen in zitten.

Ik geef om de natuur, ik geef om dierenwelzijn en ik geef om mijn gezondheid. Ik ben er klaar voor verandering! En ja…ik moet de heerlijke smaak van kaas opgeven. Ik zou liegen als ik zei dat het mij makkelijk af gaat. Het lukt mij ook niet in één keer. Maar wat geeft dat!  Het voelt goed en het is leuk om nieuwe, plantaardige recepten te ontdekken. Je moet er wat voor laten, maar je krijgt er ook zoveel voor terug! 

Op naar een groenere en eerlijke (plantaardige) toekomst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *